Walt Whitman

Keypti ljóðabók (í einni suðurferð minni árð 2004 ) eftir það fræga skáld Walt Whitman (1819-1892). Hann er einn af mínum uppáhalds ljóðskáldum...skrifar mjög falleg ljóð. Mörgum sem finnst þau vera melankólísk, sem þau eru oft á tíðum...Þegar maður er í sérstöku skapi er gott að leita í smiðju góðra manna eins og til að mynda hans. Ljóðabókin sem ég keypti heitir "Söngurinn um sjálfan mig" og er þar að finna þýdd ljóð eftir hann, í þýðingu Sigurðar A. Magnússonar. En á bartleby.com er víst hægt að nálgast aragrúa af allskonar ljóðum, sögum eftir allskonar höfunda. Á þeirri síðu er m.a. þetta ljóð að finna eftir Whitman:

TO A STRANGER

PASSING stranger! you do not know how longingly I look upon you,
You must be he I was seeking, or she I was seeking, (it comes to me, as of a dream,)
I have somewhere surely lived a life of joy with you,
All is recall’d as we flit by each other, fluid, affectionate, chaste, matured,
You grew up with me, were a boy with me, or a girl with me,
I ate with you, and slept with you—your body has become not yours only, nor left my body mine only,
You give me the pleasure of your eyes, face, flesh, as we pass—you take of my beard, breast, hands, in return,
I am not to speak to you—I am to think of you when I sit alone,
or wake at night alone, I am to wait—I do not doubt I am to meet you again, I am to see to it that I do not lose you.